فيزيکدانان در دانشگاه ليدز و دانشمندان در IBM نوع جديدي از حافظه به نام مسير مسابقه (racetrack) توسعه داده‌اند. اين حافظه که در آن از نانوسيم‌ها استفاده مي‌شود، مي‌تواند تبديل به روش استاندارد ذخيره‌سازي اطلاعات روي رايانه‌هاي خانگي شود.

در حال حاضر حافظه سخت (hard) يک رايانه خانگي يک ديسک فلزي است که از ميليون‌ها فضاي کوچک به نام دامنه ساخته شده‌است. در هر کدام از اين دامنه‌ها، همه اتم‌ها براي ذخيره داده‌ها به‌صورت دودوئي در يک جهت مغناطيس شده‌اند. اين ديسک خيلي شبيه يک گرامافون مي‌چرخد تا هد اطلاعات را روي آن پيدا کرده و بخواند.

اين حافظه جديد هيچ قطعه متحرکي ندارد و در عوض درآن اطلاعات حرکت مي‌کنند. اين دانشمندان با استفاده از پديده‌اي معروف به انتقال‌دهنده‌ي اسپيني، از الکترون‌ها (به شکل جريان الکتريکي) براي سويچ کردن خاصيت مغناطيسي اين دامنه‌ها استفاده مي‌کنند. آنها براي اين کار الکترون‌ها را از يک مکان روي يک نانوسيم به مکان ديگري روي آن منتقل مي‌کنند.

دکتر کريس مارُوز از دانشگاه ليدز و يکي از اين محققان مي‌گويد: دليل اينکه گاهي حافظه سخت روي کامپيوتر شما شکسته مي‌شود، اين است که حافظه سخت قسمت‌هاي متحرکي دارد که به تدريج سائيده مي‌شوند، اما روش ذخيره‌سازي اطلاعات در حافظه نانوسيمي ما خيلي مطمئن‌تر است و درعين‌حال هيچ قسمت متحرکي ندارد.

همچنين مزيت بزرگ اين حافظه نانوسيمي در مقايسه با حافظه فلش، قيمت آن است. تخمين زده مي‌شود که قيمت اين حافظه صد برابر ارزان‌تر از حافظه فلش باشد. دکتر مارُوز مي‌گويد: اين حافظه نانوسيمي مغناطيسي براي اين طراحي شده‌است که جايگزين حافظه سخت شود، و از نظر قيمت نيز احتمالاً بتواند با آن رقابت کند. به‌علاوه اين حافظه خيلي متراکم است و مي‌تواند در مساحت کوچکي از تراشه، اطلاعات زيادي ذخيره کند.